| ชื่อโครงการวิจัย/ชื่อเรื่อง | การใช้เศษเหลือของสับปะรดเป็นอาหารหยาบของแพะ |
|---|---|
| ชื่อนักวิจัย/ชื่อผู้แต่ง | พีระวัฒน์ ณ มณี |
| เจ้าของผลงานร่วม | เสาวนิต คูประเสริฐ , วันวิศาข์ งามผ่องใส , เศษเหลือของสับปะรด |
| คำสำคัญ | สัมประสิทธิ์การย่อยได้ของโภชนะ;สมรรถภาพการผลิต;กระบวนหมักในกระเพาะรูเมน;เศษเหลือของสับปะรด;แพะ |
| หน่วยงาน | มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ |
| ปีที่เผยแพร่ | 2562 |
| คำอธิบาย | การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้เศษเหลือของสับปะรด จากโรงงานแปรรูปสับปะรดกระป๋อง เป็นแหล่งอาหารหยาบของแพะ โดยแบ่งเป็น 2 การทดลองดังนี้ การทดลองที่ 1 สัมประสิทธิ์การย่อยได้ของโภชนะสมดุลไนโตรเจน และกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมนของแพะ ที่ได้รับเศษเหลือของสับปะรดเป็นอาหารหยาบ โดยใช้แพะลูกผสมพื้นเมืองไทย-แองโกลนูเบียน 50 เปอร์เซ็นต์ เพศผู้ จำนวน 8 ตัว น้ำหนักตัวเฉลี่ย 37±2.33 กิโลกรัม การทดลองที่ 2 ศึกษาปริมาณการกินได้ สมรรถภาพการผลิต ค่าความเป็นกรด-ด่าง ค่าแอมโมเนีย-ไนโตรเจนในกระเพาะรูเมน โดยใช้เศษเหลือของสับปะรดเป็นอาหารหยาบ ใช้แพะลูกผสมพื้นเมืองไทย-แองโกลนูเบียน 50 เปอร์เซ็นต์ เพศผู้ จำนวน 16 ตัว น้ำหนักเฉลี่ย 18±2.84 กิโลกรัม ในการทดลอง 90 วันพบว่า แพะทุกกลุ่มมีปริมาณอาหารที่กินได้ และน้ำหนักเพิ่มไม่แตกต่างกัน (P>0.05) อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นน้ำหนักตัวของกลุ่มที่ได้รับเศษเหลือของสับปะรด กลุ่มที่ได้รับหญ้าพลิแคททูลั่มแห้งร่วมกับเศษเหลือของสับปะรดในอัตราส่วน 1:10 และ 1:20 โดยน้ำหนัก ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) แต่มีค่าสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับหญ้าพลิแคททูลั่มแห้งอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P<0.01) สำหรับค่าความเป็นกรด-ด่างและค่าแอมโมเนีย-ไนโตรเจนในกระเพาะรูเมนของแพะทั้ง 4 กลุ่มอยู่ในช่วงปกติ |
| ข้อมูลเพิ่มเติม | https://ag2.kku.ac.th/kaj/PDF.cfm?filename=10-Peerawat.pdf&id=501&keeptrack=24 |
| สาขาการวิจัย |
|
การใช้เศษเหลือของสับปะรดเป็นอาหารหยาบของแพะ is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 3.0 Thailand License.
