ชื่อโครงการวิจัย/ชื่อเรื่อง | การใช้ประโยชน์สุกรพันธุ์ไทยในระบบการเกษตรยั่งยืนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |
---|---|
ชื่อนักวิจัย/ชื่อผู้แต่ง | พงษ์ชาญ ณ ลำปาง |
เจ้าของผลงานร่วม | - |
คำสำคัญ | สุกร;เกษตรยั่งยืน;สุกรพันธุ์ไทย;ระบบการเกษตร |
หน่วยงาน | สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตสัตว์ สำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี |
ปีที่เผยแพร่ | 2563 |
คำอธิบาย | การหาวิธีการที่เหมาะสมในการใช้อาหารสุกรพันธุ์ไทย จากวัสดุเศษเหลือจากไร่นา พบว่า 1) การผึ่งใบมันสำปะหลังในร่มเป็นเวลา 12 และ 24 ชั่วโมง สามารถลดปริมาณของ Hydrocyanic acid ลงได้ประมาณ 35 และ 65% ตามลำดับ และการหมักสามารถลดปริมาณของ Hydrocyanic acid เป็นเวลา 30, 60 และ 90 วัน สามารถลดปริมาณของ Hydrocyanic acid ลงได้ ประมาณ 50, 76 และ 86% ตามลำดับ 2) การใช้ใบมันสำปะหลังที่หมักไว้เป็นเวลา 90 วันในปริมาณ 15% ของอาหารข้นที่ประกอบด้วย มันเส้น รำข้าวและข้าวโพด ไม่ทำให้เกิดผลเสียต่ออัตราการเจริญเติบโตและประสิทธิภาพการใช้อาหารของสุกรพันธุ์ไทย 3) เปอร์เซ็นต์ซากแต่งของสุกรพันธุ์ไทยไม่แตกต่างจากของสุกรขุน (P>0.05) แต่มี ความยาวซากและพื้นที่หน้าตัดเนื้อสันต่ำกว่า (P<0.01) และมีความหนาไขมันสันหลังและความหนาหนังสูงกว่าสุกรขุน ในการตัดแต่งซากแบบไทย ซากสุกรพันธุ์ไทยมีปริมาณเนื้อแดงและกระดูกต่ำกว่า แต่มีปริมาณไขมันสูงกว่าสุกรขุน |
ข้อมูลเพิ่มเติม | http://sutir.sut.ac.th:8080/sutir/bitstream/123456789/5256/1/Fulltext.pdf |
สาขาการวิจัย |
|
การใช้ประโยชน์สุกรพันธุ์ไทยในระบบการเกษตรยั่งยืนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 3.0 Thailand License.